برداشت آزاد!

یه یادآوری به مادربزرگِ درونم:

تا وقتی کسی ازت توصیه ای نخواسته نصیحت نکن ننه جان!

برای به حداقل رسیدن دخالت دیگران توی زندگیتون و البته جلوگیری از چشم زخم پیشنهاد میکنم:

اتفاقات زندگیتون رو در قالب درددل، خاطره، مشورت و... برای هیچکی تعریف نکنید!

وقتی درمورد موضوعی با دوست و آشنا و فامیل و... صحبت میکنی یعنی راه نظردهیشو باز کردی 

اگه تصمیم داری براساس حرف مردم زندگی کنی که هیچ، ولی اگه میخوای راه ورود حرف مردم بسته بشه

مسائلِ زندگیتو پیش هیچکی تعریف نکن! 

خیلی از آدما سرشون توی کار خودشونه و اهدافشونو پیش میبرن اما اکثر اونایی که اهدافشونو به بقیه میگن

دچار آسیب میشن و بخاطر نظر دیگران نمیتونن درست تصمیم بگیرن!

+مشورت و کمک گرفتن از اهلش خوبه و قطعا اون مشاور هم طوری راهنماییت میکنه که

نهایتش خودت بتونی بهتر تصمیم بگیری

نه اینکه بجات تصمیم بگیره! 

اباعبدالله(ع) خیلی آقاست... خیلی باباست...

میگفت:

اگه از هر اتفاقی که برات میفته،

چیزی یاد نگیری، بازنده ای!

هر برنامه ای از برنامه نداشتن بهتره!

میگفت:

ذهنِ بیکار، کارگاهِ آموزشیِ شیطانه!

برنامه نداشته باشی، برات برنامه میریزن...

علم باعث میشه بفهمی مسیری که داری میری غلطه

اینکه بتونی تغییر مسیر بدی و بیفتی توی راه درست،

این از ایمان نشأت میگیره! 

هر نوشتنی از ننوشتن بهتره

پس شاید دوباره شروع...